دنیا فریبندس . کرشمه ها و طنازیهاش هوش از سرت می بره . هر چه بیشتر مدهوش میشی بیشتر غرقش میشی . زیباست و دلفریب . به امید فراموشی رنج آگاهی ، درگیر غم دلبستگی می شی و دلبستگی تو رو در دایره غم و لذت رها میکنه .

آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدتوان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدتآن نفسی که باخودی خود تو شکار پشهایوان نفسی که بیخودی پیل شکار آیدتآن نفسی که باخودی بسته ابر غصهایوان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدتآن نفسی که باخودی یار کناره میکندوان نفسی که بیخودی باده یار آیدتآن نفسی که باخودی همچو خزان فسردهایوان نفسی که بیخودی دی چو بهار آیدتجمله بیقراریت از طلب قرار تستطالب بیقرار شو تا که قرار آیدتجمله ناگوارشت از طلب گوارش استترک گوارش ار کنی زهر گوار آیدتجمله بیمرادیت از طلب مراد تستور نه همه مرادها همچو نثار آیدتعاشق جور یار شو عاشق مهر یار نیتا که نگار نازگر عاشق زار آیدتخسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسداز مه و از ستارهها والله عار آیدتمولوی